یائسگی
زنان محور اصلی سلامت خانواده هستند
مرحله ای طبیعی از زندگی زنان است که با افزایش سن روی می دهد.
طی یائسگی فعالیت تخمدان ها به پایان می رسد و میزان هورمون های پروژسترون و استروژن مترشحه از تخمدان به شدت کاهش می یابد و معنای آن قطع عادت ماهیانه (بیشتر از ۳ ماه ) و پایان یافتن دوره باروری است .
زنان در این دوره تغییرات جسمی ، ذهنی ، اجتماعی و روانی خاصی را تجربه می کنند که این تغییرات در درازمدت باعث تغییرات جسمی ، روانی، اجتماعی و علایمی نظیر گر گرفتگی ، تغییر خلق و خو ، بیماری های قلبی – عروقی ، استئوپورز ، درد های استخوانی و عوارضی مانند پوکی و شکستگی و استخوان حتی آلزایمر همراه است .
یک سوم زندگی زنان در دوران یائسگی و پس از آن سپری میشود.
در نتیجه باید شرایطی فراهم شود که زنان پس از یائسگی زندگی با کیفیت مطلوب ، بدون درد و بیماری و اختلالات حرکتی و ناتوانی داشته باشند .
همه زنان می توانند با فرا گرفتن علایم و عوارض یائسگی و شیوه مقابله وتطابق با آن ها بر حفظ سلامتی و کیفیت زندگی خود بیافزایند.
یائسگی یکی از مراحل طبیعی و مهم زندگی زنان است که شروع یائسگی در سنین ۴۵ -۵۵ سالگی اتفاق می افتد .
به علت عوارض و مشکلات تهدید کننده سلامت زنان همچون گر گرفتگی شدید ، تعریق ناگهانی ، خستگی ، سرگیجه ، همچنین عارض فیزیولوژیک آن که منجر به پوکی استخوان ، آتروفی تخمدان ها ، کاهش هورمون جنسی زنانه ، افزایش وزن ، گاهی بی اختیاری ادرار و افسردگی می شود ، توجه به بهداشت و سلامت زنان یائسه از اهمیت به سزایی برخوردار است .
آگاهی از عوامل موثر و علایم یائسگی زندگی را برای زنان یائسه راحت تر نموده و مشکلات روحی روانی آنان را کاهش خواهد داد .
در جوامعی که زنان ، نگرش مثبت به یائسگی دارند ، علایم و عوارض ناشی از آن کمتر و قابل تحمل تر بوده است.
