یائسگی

یائسگی

زنان محور اصلی سلامت خانواده هستند

مرحله ای طبیعی از زندگی زنان است که با افزایش سن روی می دهد.

طی یائسگی فعالیت تخمدان ها به پایان می رسد و میزان هورمون های پروژسترون و استروژن مترشحه از تخمدان به شدت کاهش می یابد و معنای آن قطع عادت ماهیانه (بیشتر از 3 ماه ) و پایان یافتن دوره باروری است .

یائسگی

زنان در این دوره تغییرات  جسمی ، ذهنی ، اجتماعی و روانی خاصی را تجربه می کنند که این تغییرات در درازمدت  باعث تغییرات جسمی ، روانی، اجتماعی و علایمی نظیر گر گرفتگی ، تغییر خلق و خو ، بیماری های قلبی – عروقی ، استئوپورز  ، درد های استخوانی و عوارضی مانند پوکی و شکستگی و استخوان حتی آلزایمر همراه است .

یک سوم زندگی زنان در دوران یائسگی و پس از آن سپری میشود.

در نتیجه باید شرایطی فراهم شود که زنان پس از یائسگی زندگی با کیفیت مطلوب ، بدون درد و بیماری و اختلالات حرکتی و ناتوانی داشته باشند .

همه زنان می توانند با فرا گرفتن علایم و عوارض یائسگی و شیوه مقابله وتطابق با آن ها بر حفظ سلامتی و کیفیت زندگی خود بیافزایند.

یائسگی یکی از مراحل طبیعی و مهم زندگی زنان است که شروع یائسگی در سنین 45 -55 سالگی اتفاق می افتد .

به علت عوارض و مشکلات تهدید کننده سلامت زنان همچون گر گرفتگی شدید ، تعریق ناگهانی ، خستگی ، سرگیجه ، همچنین عارض فیزیولوژیک آن که منجر به پوکی استخوان ، آتروفی تخمدان ها ، کاهش هورمون جنسی زنانه ، افزایش وزن ، گاهی بی اختیاری ادرار و افسردگی می شود ، توجه به بهداشت و سلامت زنان یائسه از اهمیت به سزایی برخوردار است .

آگاهی از عوامل موثر و علایم یائسگی زندگی را برای زنان یائسه راحت تر نموده و مشکلات روحی روانی آنان را کاهش خواهد داد .

در جوامعی که زنان ، نگرش مثبت به یائسگی دارند ، علایم و عوارض ناشی از آن کمتر و قابل تحمل تر بوده است.

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!